Er nooit dichter vandaan,
Theo van der Wacht: Tweedracht

    Zo-even bij mijn brein aangekaart waar wij ons komende tijd mee verstaan. Een samenstel van taal, hersenspinsels, goede zin brengt ons waar wij moeten zijn, hier-nu, socratisch in duel met elkaar. Op gevaar af voor pretentieus te worden … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Vijf gedichten, Arnoud Rigter

Peuterzondebesef Ik doe alles na. Vorkheftrucks. Voorbeeldige boter, ik verroom. Voorbeeldige schenkstroop, ik word traag en zoet en lach naar alle drachtigen. Ik hecht in alle richtingen. Zet een mens lang op een plek en ’t hecht. Stoofperen.’ Ik ga … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Voor de rustelozen,
Marcel de Roos

Je hoeft niet zelf te kunnen zingen om te weten hoe het klinken moet. Leunstoel, flesje port en laat maar komen. Melodieën die een volkslied kunnen dragen. Aangezet als ongeplande revoluties, even achteloos weer opgegeven voor een ijle trilling, hoog … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Vijf gedichten, Bert Struyvé

Het spel van de spiraal hoe je aan het eind van de houdbaarheid zomaar de hei kopieert van internet hoe je nog maar eens behaaglijk in je draaistoel verdwaalt terwijl vuile windvlagen zoeken naar een opening om geruimde ballonnen te … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

De keizer van Doorn, Manuel Kneepkens

  Als kind (van vier vrouwen) loerde ik in huis Doorn door het sleutelgat en zag het aarsgat van de Keizer   Hij zat op zijn toiletpot als ooit op zijn Lippizaner schimmel en las een whodunit  van Havank ‘De … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged | Plaats een reactie

Hockney, Manuel Kneepkens

  David Hockney ‘Pool’ (1978)  Waar zijn hier de naakten die elkaar   de suntanned  lijven  kusten? Verlaten  ligt het terras van minnaars  Campari slurpt enkel nog de ondergaande zon “ Boys, o, boys wie badmeester Nazomer’s fluitje opduikt mag heel de … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Kras, Meliza de Vries

Vissen kennen parameters. Wij vangen zij happen naar lucht in water terwijl wij denken dat zuurstof in bomen zit, al die liefde in boomschorsen gekrast. Het duurt jaren tot bomen zich herstellen langer dan relaties duren. Liever het ijzeren slot … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Er ploffen rode raven neer op ons terras, Geert Viaene

zij krassen en dan mogen wij nog van geluk spreken dat het nacht is, zij krassen zacht, midden in de lucht verleren zij het vliegen, er zweeft een onzichtbare sliert speekseldraden in de lucht waaraan zij zich ophangen zij staan … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

leegstand, Bert Struyvé

zij leeft in de kern van een glazen bol haar eigen atrium ‘ik ga even’ zegt hij ‘de wind is gaan liggen’ en drukt geroutineerd een volle hand rond haar glas zijn stem klinkt neutraal als een blokje om met … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Zee, Theo Monkhorst

Toen zij spraken over sterven zag ik de zee onsterfelijk onbewogen zwijgend grijs in zekerheid en peilloos blind voor mijn vertrek.

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Als uit verdronken land,
Juliën Holtrigter

Als uit verdronken land komt het licht, nat en wit. Het strand is verlaten. De zee komt traag in beweging. Schepen op weg naar een haven, afgeladen of leeg maar altijd achter een loon aan, brood, een bestaan. Alles is … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Diner avec Dalì, Manuel Kneepkens

Salvador Dali ‘Venus de Milo with Drawers’ 1916 Diner avec Dalì Salvador Dalì wil een monsterlijke kreeft aanbrengen op mijn rechterschoen. Laat dat, oude meester, laat dat! Jij bent immers dood ! Waarom dan nog zo dienstbaar aan Aphrodite_ ooit … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Trump, Els de Groen

Trump Ook vulkanen krullen hun lippen als ze vanbinnen koken en in vuilbekkerij toch hun mond weer voorbijpraten Ook orkanen hebben hun ogen diep in windstille zakken en zijn blind voor de schade die hun armen aanrichten Ook zeeën schikken … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Il Poverello, Manuel Kneepkens

Wachtend in Den Haag op de gouden tram die van Nirwana naar het Scheveningse strand, bad ik: Broeder Duin, ik dank u voor uw deemoed Zuster Strand, ik dank u voor uw naaktheid Broeder Zee, ik dank u voor uw … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Vanwege het meisje April, Astrid H. Roemer

Maak een ongrijpbaar hart ongeschonden als van een kind en laat het bloeden met een vloeistof rood en rijk als mensenbloed bonken en ruisen moet het kunsthart als een getergd orgaan en glanzen als een open wond. Plaats het hart … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | 1 Reactie

De Spelen, Manuel Kneepkens

Wat doe je met de stadions na de Spelen? Je bouwt ze om tot stations je kan daar dan speerwerpen met een machete en discus met een bomgordel om want het zijn een eindstations! de stationschef draagt er een kromzwaard … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

September, Sami Kalaï

Blauwbaard In een zee van tijd is september land. Nooit kon ik er aarden, nooit voelde ik me thuis onder het onbewogen teken van de Maagd. Toch ging ik aan de wal, betrad de kleinste aller kamers. Ik strompelde onthoofd … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , | Plaats een reactie

Tema con variazioni, Dirk Kroon

het weinige van de werkelijkheid wordt minder en minder (…) men mag weer zwijgzaam en wijs zijn Lucebert, Van de afgrond en de luchtmens   1a Sluit je ogen voor beelden uit het leven en zie een binnenwereld aan. 1b … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , | Plaats een reactie

Gedichten, Younes El Kafari

Turing Punten jagen. Schuilplaats, spanning, strijd. Vragen om verbanning naar de kelder, weten wie je daar ontmoet: de held, er is geen andere mogelijkheid. Mierzoet hem daar begroeten terwijl ontzetting niet om te verdragen is en adem door je dromen … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , | Plaats een reactie

Open D., Steffan Hofland

  Geen fuck te doen, Geen werk. Geen geld. Goedkope blikken. Laatste centen. Uitgeteld.   Geen pijn. Geen blues. Geen tyfus. Geen reet. Are you alive, man? It’s getting. Late.

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie