Extaze 5
“Maak je eigen Extaze!’ Het Haagse literaire rijdschrift, dat voor het eerst verscheen in september 2011, wil naast proza, poëzie en beeldende kunst ook ruimte bieden aan essays over literatuur en muziek. Het beheert een bijbehorende website en organiseert culturele avonden. Dit vijfde nummer gaat over ‘kijken’, wat meer is dan ‘zien’: creatief kijken en omkijken (retro/nostalgie). Er zijn verhalen van onder anderen Huybregts, Klein Nulent, Minten, Verhoeven en Van der Werf, en gedichten van Brands, Didden, Engelhart en Mirck. Beeldend kunstenaar Babette Wagenvoort probeert in tekeningen zoveel mogelijk natuur te ‘vangen’. Er zijn drie essays. In het eerste essay gaat Agerbeek in op de zeggingskracht van een vrouwenportret van de schilder Pieter Ouborg, in het tweede kijkt Wim Willems terug naar de kring schrijvers rond Willem Kloos, en in het derde houdt Aart Broek een pleidooi voor (politieke) tegenspraak. Extaze 5 biedt de lezer veelzijdige ‘inkijkjes’, zelfs de intrigerende kaft kan minutenlang bekeken worden.
(Biblion, 6-3-2013, L.A.A. Kruse)
Extaze 4
Van het Haagse literaire tijdschrift Extaze is dit het vierde nummer (het eerste verscheen in september 2011). Het uitgangspunt van de redactie is dat zij naast proza en poëzie ook ruimte wil bieden aan beschouwingen over literatuur, muziek, beeldende kunst en muziek. De bijbehorende website legt de nadruk op de actuele ontwikkelingen op de terreinen waarover in het tijdschrift gepubliceerd wordt. In dit nummer verhalen van Van der Hoeven, Rippen, Born en Sauwer en gedichten van Geelen, Hooijer, David, Steegmans, Monter en De Laere. Interessante essays over Springer (door Zuiderent) en Hotz. Goedegebuure signaleert ‘gedempte berusting’ in Hotz’ wereldbeeld, Vincentius constateert dat er weinig opnamen overgebleven zijn van Hotz als trombonist. Ruys schreef het slot van zijn essay over Aya Zikken (‘Verre en nabije oorlogen’), terwijl Gangadin zich verdiepte in ‘Nationale cultuur en identiteit in de Surinaamse literatuur’. Thissen verheldert de muziekstijlen punk en reggae in ‘Punky Reggae Party’. Met intrigerende zwart-witillustraties van Eline van Dam (ps. Zeloot).
(Biblion, 6-12-2012, Gerard Oevering)
Extaze 3
[Behalve een essay van Marco Entrop over de kritische cabaretgroep Die Pfeffermühle] bevat Extaze een geestig verhaal van Orchida Bachnoe, en een stuk over de jonge Aya Zikken (1919). Die mocht in 1940 voor De Kampioen van de ANWB een fietstocht door Brabant maken. Dat werd een boekje, Rijwieltochten door Brabant. Onschuld in oorlogstijd.
(Arjan Peters, De Volkskrant, 5-5-2012)
Het gezelschap [Die Pfeffermühle] trad ook op in Den Haag. Dus kan Extaze, het literaire tijdschrift met een Haagse invalshoek, er een mooi artikel aan wijden.
Voorts in dit nummer intrigerende tekeningen van Natasja van Kampen van historische conferentietafels, Van Jalta en Potsdam tot een conferentie in Brussel over de onafhankelijkheid van Kosovo.
(Aletta Schweigmann-Snoekc, Leeuwarder Courant, 2-5-2012)
Extaze 2
In het tweede nummer staat een verhaal uit de nalatenschap van Willem Bijsterbosch (…). Een lekker viezig verhaal over Ada, de hond van Arend en Mimi. (…) Alleen dit verhaal maakt de aanschaf van het blad al meer dan waard.
Een ander hoogtepunt in het tijdschrift is het korte verhaal van Kees ‘t Hart ‘Wederzijds’.
Het is te hopen dat Extaze het een tijdje gaat vohouden.
(Coen Peppelenbos, Tzum, literaire weblog, 13-3-2012)
Deze uitgave is vooral gewijd aan het thema zelfportret, een thema dat prachtig en indringend wordt verbeeld door de portretten van Philip Akkerman, maar ook zijn dagboekfragmenten geven een inkijk in zijn leven. Daarnaast een komisch verhaal van Kees ‘t Hart over graffity en een burgerdienst die straatoverlast bestrijdt; een licht surrealistisch verhaal van Yolande de Kok over kunst en de kunst van het verzamelen daarvan; een melancholisch verhaal van Cor Gout over zijn vader hervindt in de collages die de man geduldig en secuur fabriceerde; gedichten van Jos Versteegen waarin herinneringen worden opgeroepen aan een vader en moeder.
(Arjenvan Meijgaard, NBD/Biblion)
De derde aflevering van Extaze is een fraai door Els Kort vormgegeven tijdschrift met een aantal erg interessante bijdragen.
(chmkoome’s blog, 26-1-2012)
Extaze 1
‘Tegen de wind in, tegen de stroom in een Haags literair tijdschrift lanceren, dat – in de beste traditie – een broedplaats en podium wil zijn voor een kring dichters, schrijvers, columnisten, essayisten en beeldende kunstenaars. Extaze, vernoemd naar de roman van Couperus, doet dat met de eerste aflevering. Zingen vanuit de verdomhoek. Ik hoor het al zeggen: moet dat nou tegenwoordig? Ja, dat moet’ (Jan Paul Bresser, ADHC, 27-10-2011)
‘Het geheel maakt een ietwat brave indruk, ook al dicht Pieter Boskma: “Mocht men willen neuken, dan is dat aan te raden,/mocht men willen sterven, doe dat dan nog niet vandaag.”’ (Hans Renders, Biblion, november 2011)
‘Er is ook veel zwaardere kost, onder andere over de bezuinigingen in de kunstsector. Al sinds de negentiende eeuw is er discussie over het wel of niet subsidiëren van kunst, betoogt Leo Samama, maar nu gaat het er feller aan toe dan ooit. En iedereen roept maar wat.’ (Aletta Schweigmann-Snoekc, Leeuwarder Courant, 02-11-2011)
Extaze 0
‘Dat er inmiddels een fraai nummer ligt, kan mogelijke subsidiënten over de streep trekken’ (Herman Rosenberg, ADHC 28-4-2011).
‘Geen geschetter, geen gehijg, geen verslagen over de wanen van de dag’
(Wim Willems, ADHC 30-4-2011)
‘Een mooi nieuw literair tijdschrift uit Den Haag’
(Aletta Schweigmann-Snoekc, Leeuwarder Courant, 18-5-2011)
‘Uitgever Franc Knipscheer heeft goede hoop dat Extaze nieuw literair talent in departementaal Den Haag aanboort’
(René Zwaap, PM nr, 5, jrg. 7 juni 2011
‘In dit (openings)-nummer van Extaze speelt ‘de Oost’ (hoe kan het ook anders voor een tijdschrift dat zijn redactionele thuisbasis heeft in Den Haag) zeker een rol.’
(caraibischeletteren.blogspot.com).
‘Het tijdschrift is geen bijeengeraapt zootje, het is een verzamerling literatuur die verwantschap laat zien’
(Ezra de Haan, www.literatuurplein.nl)
‘Het is een hartstikke fijn en goed gemaakt geheel, en dat het zwaartepunt ligt bij allemaal Haagse schrijvers is nergens een beletsel of een geforceerde formule. (…) De inleidingen, de brieven en het korte verhaal deden me ineens opveren. Ze bezorgden me de sensatie dat ik, via een tekst, in een onbekende en nieuwe wereld kon binnendringen’
(Chrétien Breukers, www.decontrabas.com)
‘Een nieuw literair tijdschrift, waarvan het nulnummer pal voordat het advies van de Raad voor Cultuur wordt uitgebracht dat op tijdschriften zegt te willen bezuinigen. Het heeft iets nadrukkelijk a-modieus. In Extaze wordt her en der tegen de heersende tijdgeest geageerd’
(J.J. Pollet, jjpollet.wordpress.com)
‘Na het lezen van Extaze blijft enthousiasme over, en het verlangen meer te lezen. Zo moet literatuur bedoeld zijn: het wakkert de geest aan en voert tot extaze’
(Ingrid van der Graaf, www.literairnederland.nl)
