Ondermijning van een fantasie, door Harold Kerkhof

Al minstens tien jaar bezoek ik iedere vrije dag een hipster koffietentje, soms wel drie achter elkaar. Ik probeer uit te stralen dat het me om de ontspanning gaat, een moment voor mezelf als ontsnapping uit een druk en hectisch bestaan: cappuccino, stukje cheesecake, krantje lezen en vol verwondering kijken naar de wereld om mij heen. En het is niet zo dat ik dat gevoel volledig in scène zet, maar stiekem hoop ik telkens op een eenmalige seksuele uitspatting met een onbekende vrouw.
Als ik me bewust word van dit verlangen komt er in gedachten altijd een oude studievriendin op bezoek. Het is niet altijd dezelfde maar wel iemand met wie ik al jaren geen contact meer heb. Ze vindt het nogal van me tegenvallen dat ik me wil verlagen tot een anonieme neukpartij. Met een lach vol harde spot vraagt ze: ‘Wat is daar nou leuk aan?’
Ik oefen een verdediging: ‘ik kan erover fantaseren maar dat betekent nog niet dat ik écht wil dat het gebeurt.’ En om mijn woorden kracht bij te zetten verwijs ik naar de boeken van Nancy Friday waarin de meest extreme seksuele fantasieën van vrouwen worden beschreven zonder dat zij die daadwerkelijk willen beleven. ‘Niks vrouwelijks is mij vreemd,’ vervolg ik in een poging om haar te laten lachen.
Maar ze laat het er niet bij zitten: ‘Hoe stel jij je dat dan voor, die seksuele uitspatting?’
Nu denk ik aan een jonge vrouw die al een zekere geilheid voelt sinds ze vanochtend uit bed is opgestaan. Ze heeft haar azuurblauwe jurk aangedaan en zit in hetzelfde koffietentje als ik wat te scrollen op haar smartphone. Zonder erbij na te denken kijkt ze me aan. Plots is de zelfbeheersing die haar gewoonlijk zo kenmerkt verdwenen. Dat is niet omdat ik zo’n aantrekkelijke man ben, haast ik me om te zeggen, maar het gaat om een onverklaarbare opwinding die bijna op haar hoogtepunt is wanneer ik bij toeval in haar blikveld verschijn. Haar blik beantwoorden door niet weg te kijken is voldoende. Dat heb ik geleerd van een versiervideo op internet: nooit wegkijken als een vrouw naar je kijkt, want dan vindt ze je niet meer waardig.
‘Kijk jij dat soort filmpjes op internet?’ vraagt mijn vriendin. De spot is nog niet uit haar blik verdwenen. Even overweeg ik om mijn excuses aan te bieden, maar ik houd me in en vervolg mijn verhaal.
Terwijl de vrouw naar de wc loopt, wenkt ze mij. Aanvankelijk durf ik geen betekenis in haar gebaar te zien maar ik kijk haar nieuwsgierig toch na. Echt waar, met mij? vraag ik me verbaasd af. Maar als ik haar door een kier van de wc-deur naar me zie kijken, begrijp ik dat het echt is. Even twijfel ik nog: ik wil niet dat ze dadelijk de deur voor mijn ogen dicht gooit en mij hoorbaar lachend belachelijk maakt voor de hele zaak. Maar mijn libido wint het van mijn twijfel. Ik sta op van mijn tafeltje en ben me zo bewust van mezelf dat het lijkt alsof al mijn ledematen een eigen leven leiden. Lijkt alsof, zeg ik tegen mezelf, het is niet echt, en zo krachtig mogelijk beweeg ik mijn benen naar het toilet. Zij houdt de deur voor mij open en doet deze achter mij op slot.
‘Op de wc? Echt waar? Dat is echt smerig.’ Ik negeer de gespeelde walging in de blik van mijn vriendin en vertel door.
Even kijken we elkaar aan: zij omhoog en ik omlaag. Ze heeft lang donkerblond haar, is slank maar heeft onmiskenbaar vrouwelijke vormen. Haar jurk valt tot op haar knieën en daaronder zie ik een paar stoere laarzen. We zijn ons bewust van onze situatie: twee onbekenden in een wc-hok met het duidelijke doel om te neuken. Ik zie haar denken: ik kan nu nog ‘sorry’ zeggen en weglopen. Het is van belang om initiatief te nemen, denk ik op mijn beurt met in mijn achterhoofd een andere video over vrouwen versieren, en ik breng mijn lichaam en gezicht dichter bij haar om haar te zoenen. Nu kan ze zich niet meer beheersen en als een magneet klappen haar lichaam en lippen tegen de mijne.
Het is al snel tijd voor de volgende stap. Ik zou nooit hebben gedacht dat orale bevrediging van de vrouw in zo’n kleine ruimte tot de reële mogelijkheden behoort, maar ik zag recentelijk op Netflix de film Catching feelings waarin een man op zijn knieën gaat voor een vrouw in een lift. Nu is een wc-hok meestal nog iets kleiner dan een lift en staat er ook nog eens een wc-pot in het midden, maar ik zou dus na de eerste zoenen het initiatief kunnen nemen om – terwijl mijn handen haar borsten en middel strelen en kneden – op mijn knieën te zakken, haar jurk omhoog te doen, haar slipje omlaag en met mijn mond haar vagina op te zoeken en daarna met mijn tong haar clitoris. Voor mij is cunnilingus een vanzelfsprekende activiteit voor aanvang van de daadwerkelijke seksuele gemeenschap. Behalve dat het meestal een fijne activiteit is, ontslaat het me ook van schuldgevoelens die ik weleens rond mijn eigen orgasme heb. Als ik (te) snel klaarkom, kan ik mezelf sussen met de gedachte dat ik haar daarvoor gelukkig al oraal heb bevredigd. En als de ejaculatie (te) lang op zich laat wachten of helemaal uitblijft, is de impliciete boodschap dat dit heus niet komt omdat ik haar niet opwindend of leuk genoeg vind: ik heb net immers bewezen niet vies te zijn van haar meest intieme lichaamsdeel.
Desondanks denk ik dat ik die orale route beter niet kan volgen bij zo’n anonieme neukpartij. Het zou een intimiteit suggereren die wellicht als ongewenst zal worden ervaren. Toch beweeg ik uit dankbaarheid voor de overige aan mij geboden mogelijkheden mijn mond voorzichtig in de richting van haar kruis, waarbij ik dus hoop dat zij vol waardering voor mijn bereidwilligheid aangeeft dat ik daar niks te zoeken heb en gewoon weer rechtop kan komen staan. Hoe doet ze dat? We hebben tot dit moment nog geen woord met elkaar gesproken. Ik vind dat wel fijn en ik hoop dat zij dat ook zo ervaart. Is het redelijk om te verwachten dat zij haar beide handen onder mijn kin vouwt en daarmee een opwaartse beweging maakt om zo met mij te communiceren dat ze nu liever niet gebeft wordt? Ik ben dankbaar dat ik van deze taak word ontheven, maar ken mijn verantwoordelijkheid en laat daar verder niks van merken. Misschien speel ik zelfs een beetje teleurstelling.
Een snelle verkenning van de genitaliën met de hand is weliswaar niet noodzakelijk maar ook niet onlogisch. Mijn hoop is dat ze zelf het initiatief neemt om mijn riem en gulp te openen. Dan kan ik onder haar rok met mijn hand op zoek naar haar vagina. Ik heb me ooit laten vertellen dat met name de clitoris een behoorlijk gevoelig lichaamsonderdeel is en dat een droge mannenvinger daarop behoorlijk ruw kan aanvoelen. Mijn gewoonte is om dan eerst mijn vinger te bevochtigen met haar vaginavocht om daarna pas de clitoris te masseren, maar ik moet niet vergeten dat ik hier met een onbekende vrouw te maken heb. Wat doe ik als er geen of onvoldoende vaginavocht is? Nu heb ik op diverse video’s gezien dat mannen dan hun vingers in hun mond stoppen om ze op die manier nat te maken. In die video’s lijken die vrouwen dat gebaar wel te kunnen waarderen, maar ik associeer het inmiddels te veel met gespierde en getatoeëerde pornosterren die hun gezichten zo verkrampen dat ze er tegelijkertijd opgewonden en kwaad uitzien. Ik heb die blik weleens in de spiegel geprobeerd na te doen, inclusief het bevochtigen van mijn vingers in mijn mond, maar ik achtte mezelf geen moment geloofwaardig. Sterker nog, ik ben bang dat deze blik en dat gebaar op de lachspieren van mijn wc-partner zullen werken. Nu denk ik dat humor en seks zeer goed samen zouden kunnen gaan maar daar op de wc zal ik dat toch teveel als uitlachen interpreteren. Misschien realiseert zij zich al lachende dat zij de verkeerde man heeft uitgekozen voor deze wc-sessie. Of iets minder vernietigend: dat zo’n neukpartij op de wc eigenlijk niks is voor haar. Nee, nu moet ik lachen en humor zien te voorkomen. Als zij haar blik afwendt, bijvoorbeeld naar beneden om de anatomie van mijn erectie te bestuderen, steek ik snel twee vingers in mijn mond om ze daarna – vochtiger dan strikt noodzakelijk, zodat ik deze beweging niet nog eens hoef te doen – naar haar clitoris te brengen.
Mijn broek en onderbroek hangen inmiddels op mijn enkels of ergens daarboven en haar jurk is naar boven getrokken tot op haar heupen. Ze blijkt beter voorbereid dan ik en haalt een condoom tevoorschijn. Verstandig! Ik zou er haar dankbaar voor moeten zijn. Maar op dat moment lukt het me maar nauwelijks om mijn teleurstelling te verbergen. Condooms lijken bij mij toch het een en ander af te knellen waardoor ik moeilijker of helemaal niet tot een orgasme kom. En terwijl ik daar zo aan het zoenen, strelen en vingeren ben, maakt zich sowieso al een zekere prestatiedruk van mij meester en vraag ik me al af wat ik moet doen als ik dadelijk niet klaarkom. Maar ik heb geen redelijke argumenten om het pakketje te weigeren.
Mijn oude studievriendin heeft gezelschap gekregen van een paar oude bekenden, allemaal vrouwen uiteraard. Ze kijken me boos aan. Sterker, ze zijn hun woede maar nauwelijks de baas omdat ik niet even zelf heb gezorgd voor een condoom en er ook zo afwijzend op reageer. Eentje roept met instemming van de anderen: ‘Je bent een seksistisch varken met nul verantwoordelijkheidsgevoel.’ Ik voel me ineenkrimpen tot een jongetje van acht jaar, dat met gebroken stem probeert uit te leggen dat zijn volwassen alter-ego al meer dan tien jaar op iedere mogelijke vrije dag koffietentjes bezoekt in de hoop op een vluchtige seksuele ontmoeting. In het begin had hij nog weleens een condoom op zak maar inmiddels hield hij er geen rekening meer mee dat het ooit echt zou gebeuren. Maar de blikken in de kring blijven streng en boos, en het feit dat ik een minderjarige mijn zaak laat bepleiten maakt de situatie er niet beter op.
Deze interventie kan ik er nu niet bij hebben, bedenk ik me terwijl ik aan het klooien ben met het condoom. Het licht is gedempt, dus het is me niet direct duidelijk aan welke kant ik het rubber kan afrollen. Ik blaas er van beide kanten tegenaan maar ben te ongeduldig om het te zien, en mijn erectie begint te verdwijnen.
Maar dan denk ik aan de cursus mindfulness die ik een jaar geleden volgde. Ik nodig mijn trainer ook even uit om erbij te komen staan. Ze zegt: ‘Je gedachten en je angsten zijn geen feiten. (pauze) Het zijn voorbijgaande gebeurtenissen. (pauze) Zie ze als boten die langsvaren terwijl jij ze aandachtig observeert vanaf een bankje langs de oever (pauze), zonder erover te oordelen. (pauze) Ga niet mee in hun verhaal. (pauze) In plaats daarvan breng je je aandacht – vriendelijk maar gedecideerd – bij je ademhaling.’ Ik doe wat zij zegt: ik kijk zo liefdevol mogelijk naar mijn achtjarige ik totdat hij verdwijnt. En ik adem. Dadelijk nog wel even checken of de deur van het wc-hokje wel op slot is. En ik adem. En dan die boze vriendinnen. Ik kijk ze één voor één aan, en adem. Ze zijn al snel verdwenen.
Mijn fantasievrouw is inmiddels een beetje ongeduldig geworden. Gelukkig is mijn penis weer hard en het condoom rolt er soepeltjes op af. Tijd om te penetreren.
Misschien heb ik een gebrekkige fantasie, maar het aantal standjes in een wc-hokje is volgens mij beperkt tot drie. Bij de eerste buigt de vrouw zich naar voren en geeft zo de man die achter haar staat toegang tot haar vagina. Ze leunt met haar handen tegen de muur of de stortbak om niet om te vallen. De grote uitdaging bij dit standje is om penis en vagina op dezelfde hoogte te brengen en dat is met mijn lengte van één meter negentig niet makkelijk. Nu ben ik natuurlijk niet te beroerd om door mijn knieën te gaan, maar naarmate het lengteverschil met de vrouw groter wordt, zal dit een steeds vermoeiender houding zijn die het seksuele genot niet ten goede komt. De vrouw kan dit deels compenseren door op haar tenen te staan, maar dat zie ik als het verleggen van het probleem van de man naar de vrouw. Ik ben van mening dat een vrouw het recht heeft op volledige lichamelijke ontspanning als zij een penis toelaat in haar lichaam. Terwijl ik me dit bedenk, roep ik nog even de boze vriendinnen in gedachten op, in de hoop op wat mededogen.
In het tweede mogelijke standje is de man volledig op de knieën gegaan voor de wc-pot. De vrouw zit achterover op de pot met haar heupen naar voren gebogen om de man toegang te verschaffen tot haar lichaam. Ik zou dit standje nooit bedacht hebben als ik het niet een keer heb gezien in de Duitse film Der bewegte Mann. Zelfs daarna vond ik het standje onwaarschijnlijk, omdat ik me niet kon voorstellen dat mijn penis bij een kniezit op exact de juiste hoogte zou komen. Als veldonderzoek ben ik weleens voor diverse wc-potten op mijn knieën gegaan, waarbij het mij is opgevallen dat de meeste moderne potten precies de juiste hoogte hebben voor mij. Oudere exemplaren zijn steevast te hoog, evenals de hangende. De historische verlaging van de wc-pot is helemaal niet logisch, bedacht ik me nog dikwijls: voor oudere en gebrekkige mensen is het moeilijker om op te staan uit lage potten en er zullen meer spetters over de rand verdwijnen als een man staand plast, wat ondanks talloze smeekbedes van vrouwen nog steeds de mannelijke norm is. ‘Ik plas trouwens zittend,’ zeg ik tegen tegen mijn boze vriendinnen, weer in de hoop op wat mededogen.
We beginnen met standje drie, in mijn beleving de meest logische en natuurlijke, zeker omdat we toch al tegenover elkaar staan. Ik zak lichtjes door mijn knieën en breng mijn penis voor de ingang. Terwijl ik binnenkom ga ik langzaam rechtop staan en til met mijn handen onder haar billen haar lichaam tegen de muur omhoog. Als mijn knieën bijna recht staan (met de nadruk op bijna: het is niet goed om je benen te overstrekken), kunnen mijn heupen de beweging maken waardoor mijn penis heen en weer gaat in haar vagina. Hoewel de muur mij helpt bij het dragen van haar lichaam wordt ze na een poosje wel behoorlijk zwaar, waarschijnlijk te zwaar om dit standje vol te houden tot het orgasme. De vrouw in mijn wc-fantasie is weliswaar niet dik, maar zeker ook niet klein en tenger. Ik hoop dus dat ze ook een beetje rekening met mij houdt en in ieder geval met één hand op zoek gaat naar een plek op de wc waaraan ze zich kan vastklampen om mij te ontlasten. De stortbak? Het randje van de deurpost? De andere hand kan dan om mij heen geslagen blijven, dat vind ik wel fijn.
Terwijl we daar zo bezig zijn, slaat de ejaculatiespanning in alle hevigheid toe. Hoe snel wordt het als redelijk ervaren om een hoogtepunt te bereiken? Eén minuut lijkt me rijkelijk kort. Twee minuten vind ik voor zo’n wc-sessie toch al behoorlijk lang. Zo rond de anderhalve minuut begin ik me al zorgen te maken dat het niet op tijd gaat lukken, en daarbij begint ze toch ook al wat zwaar te worden. Bovendien begin ik bang te worden dat ze het helemaal niet meer zo prettig vindt. En hoe lang zou de barrista van dienst ons onze gang nog laten gaan? Wanneer zou hij boos – en misschien ook een beetje jaloers – op de deur gaan bonken en schreeuwen dat het hier niet het Amsterdamse bos is?
Door het inhouden van mijn adem probeer ik mijn ejaculatie te bespoedigen, een techniek van internet geleerd, maar sterk afgeraden. Dus beëindig ik deze poging al snel. Even overweeg ik om mijn orgasme te faken. Vrouwen hebben daar heus geen monopoly op. Met een condoom is het voor mannen ook mogelijk. Zaak is wel om het rubber daarna ongezien weg te moffelen. Maar ik verwerp deze mogelijkheid.
Ik kies er voor om standje drie te vervangen door standje één. Waarom niet standje twee, vraag je je misschien af. Welnu, mijn fantasievrouw en ik hebben nog geen woord met elkaar gewisseld. Bij dit punt aangekomen ben ik bang geworden dat er een verzwegen verbod op praten geldt en dat woorden de spanning in één keer wegnemen. Dat wil ik natuurlijk niet. Omdat ik sowieso wat terughoudend ben om over mijn verlangens te praten (seksueel of niet) heb ik redelijk goed geleerd om mijn wensen te uiten door middel van subtiele lichaamstaal, maar ik zou niet weten hoe ik mijn wens om standje drie in te ruilen voor standje twee duidelijk kan maken zonder me uit te spreken. De stap naar standje één is veel makkelijker. Ik laat haar voeten langzaam zakken op de grond en zak zelf nog een stukje door, waardoor mijn penis uit haar vagina glijdt. Daarna pak ik haar heupen vriendelijk maar stevig vast en maak een draaiende beweging. Ze laat zich mijn leiding welgevallen. Afhankelijk van de ruimte in het wc-hok draai ik wel of niet mee. Op het moment dat ik achter haar sta, buig ik haar heupen naar achter, zak een stukje door mijn knieën om mijn penis op de juiste hoogte te krijgen en dirigeer hem er weer in.
In de oudevriendinnenkring lijkt de boosheid vervangen door enig begrip. Een paar aanwezigen geeft toe dat ze ook weleens gefantaseerd hebben over een wc-vluggertje en één vertelt het zelfs een keer gedaan te hebben. Maar hun grootste bezwaar is dat ze zich niet kunnen voorstellen dat iemand een wc-vluggertje wil met míj. Ik heb daarvoor het uiterlijk noch de uitstraling. Maar nu ik hier toch sta, willen ze me wel wat advies geven. De algemene teneur is dat ik te veel in mijn hoofd zit, te veel nadenk en dat ik mezelf daarmee tekort doe. Eén van de aanwezigen is mijn voormalige therapeute. Ze kijkt me wijzend naar de anderen aan en zegt: ‘Nu hoor je het ook eens van een ander.’ Ik toon mijn dankbaarheid voor hun advies door er eens goed over na te denken.
Uiteindelijk zeg ik: ‘Het is niet zo dat jullie geen gelijk hebben en dat mijn gedachten mij niet in de weg zitten. Maar ik ben redelijk overtuigd van mijn kwaliteiten als minnaar. Ik kan nu zo twee of drie vrouwen bedenken die – als ze hier bij waren – dat kunnen beamen.’ De aanwezigen blijven vriendelijk kijken, op het meelijwekkende af, want ze kunnen zich er niks bij voorstellen en ze geloven geen snars van het bestaan van die vrouwen. Maar nu word ik een beetje boos en denk zelfs aan nog een vrouw die ik ooit in extase heb gebracht. En nog één. En nog één. ‘En – uh – daar – uh – is – uh – god – uh – ver – uh – dom – muh – geen – uh – woord – uh – van – uh – gelogen.’ Tijdens die laatste bewegingen zijn mijn benen langzaam rechter gaan staan, terwijl mijn fantasievrouw op haar tenen is gaan staan. Het sperma gutst uit mijn plasbuis en bolt het condoom. Daarna sta ik nog even stil met mijn penis zo diep mogelijk in haar. Ik kijk naar het zweet in haar nek en terwijl ze mij over haar schouder aankijkt, zie ik het genot in haar ogen en op haar gekleurde wangen. Als ik mijn penis terugtrek en het condoom afrol, voelt mijn lichaam heerlijk verzadigd aan. Wat zou ik nu graag naast haar liggen en met haar naakte lichaam tegen mij aan dit gevoel koesteren. Maar de realiteit is dat we hier in een wc-hok staan. Het condoom deponeer ik in de pedaalemmer voor het maandverband en ik doe mijn broek weer omhoog. Mijn fantasievrouw verzorgt zich zo goed mogelijk en doet daarna de deur van de wc op een kier om te kijken of de kust veilig is. Voordat ze de deur helemaal opendoet, vraag ik me af of ik nog iets moet zeggen.
‘Dankjewel, het was heel fijn,’ zegt ze. Even wacht ik op de toevoeging ‘voor jou’, maar ze verdwijnt al uit mijn hoofd. Ik zit achter mijn lege kopje, de laatste kruimeltjes op mijn bordje en de ongelezen krant, en kijk vol verdwazing naar de wereld om mij heen.

Graag delen!
Dit bericht is geplaatst in Columns, Proza en getagd, . Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.