Geen Cava, geen light, Kristien De Wolf

(Uittreksel uit het boek Stof) Jaren gingen voorbij, snel en geruisloos. Dag na dag hadden wij de tijd gedood, efficiënt en zonder tastbaar resultaat. We hadden geen kinderen, geen fotoalbums om in terug te kijken, alleen een huis. De zon … Lees verder

Gepost in Essays, Proza | Getagged , , , | Plaats een reactie

De Trappist, door John Toxopeus

E-mails die niet beantwoord worden, het is een van mijn grootste ergernissen. Vooral als ouderen zich er schuldig aan maken. Van jongeren begrijp ik het wel. De snelheid waarmee ontwikkelingen zich aandienen is voor hen niet bij te houden. Wij … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Plaats een reactie

De erfenis, Stefan Stallaert

Dat mijn vader af en toe behoorlijk uit zijn krammen schieten kon, wist natuurlijk heel de straat. Maar toen hij die zondagmiddag mijn neus eraf rukte, vielen zelfs de monden van mijn familieleden wijd open. Iedereen zweeg: mijn moeder, zus … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Plaats een reactie

Wegwerker, door Lydi Groenewegen

De plastic veiligheidshelm heeft hij stevig aangedrukt, net als de klittenband sluiting. Het miezert. Windvlagen klapperen tegen het oranje regenpak met lichtgevende strepen dat over zijn oude spijkerbroek en ruitjesbloes zit. Een leeftijdsloze, onherkenbare, oranje man. Dat zien de automobilisten … Lees verder

Gepost in Columns, Proza | Getagged , , , | 1 Reactie

Afscheidsfotografie, Helge Bonset

Carla Nieuwkoop is een bevlogen mens. Een echt mensenmens ook. Mensen fotograferen doet ze het liefste, en als we haar klanten mogen geloven, is dat ook wat ze het beste kan. Daarbij kan ze mensen en kinderen snel op hun … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Plaats een reactie

De buurman van een handelsreiziger, Bart Bruijnen

Van zijn vader wist hij weinig, behalve dat veel mensen zeiden dat hij toonvaster was dan Yoko Ono. Gaandeweg zeiden steeds minder mensen het, omdat Yoko Ono dat via allerlei rechtszaken zeer moeilijk tot haast onmogelijk had gemaakt. Wat hij … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Getagged , | Plaats een reactie

Straattheater, Erik Spil

Ik imiteer een kraai. Mijn handen als snavel voor mijn gezicht. Een zwarte deken over mijn rug. Op het grote plein staan de andere surrogaten: allemaal doen ze iets na wat ze nooit kunnen zijn: God, Magere Hein, De Aap, … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Getagged , , | Plaats een reactie

De handschoenenman, Orchida Bachnoe

Jaren geleden was er een pannenkoekenhuisje in Den Haag. Met een vriend  kwam ik er minstens twee zaterdagen per maand. Aan de vierkante houten tafels met wit-rood geblokt tafelkleed gingen we gretig in elkaar op en de wereld verengde zich … Lees verder

Gepost in Columns, Home, Proza | Getagged , , | Plaats een reactie