Zee, Theo Monkhorst

Toen zij spraken over sterven zag ik de zee onsterfelijk onbewogen zwijgend grijs in zekerheid en peilloos blind voor mijn vertrek.

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Er nooit dichter vandaan,
Theo van der Wacht: Buiten beeld

        Foto: Carel Steijn, schilderij: C. Troost Buiten beeld Het kunststuk volbracht, handmerk gezet. Met zand aan de kwast, stofjes op de lens. Kom vooral dichterbij, plek genoeg op dit strand. Markant, zelfs de ezel hier is … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Als uit verdronken land,
Juliën Holtrigter

Als uit verdronken land komt het licht, nat en wit. Het strand is verlaten. De zee komt traag in beweging. Schepen op weg naar een haven, afgeladen of leeg maar altijd achter een loon aan, brood, een bestaan. Alles is … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Diner avec Dalì, Manuel Kneepkens

Salvador Dali ‘Venus de Milo with Drawers’ 1916 Diner avec Dalì Salvador Dalì wil een monsterlijke kreeft aanbrengen op mijn rechterschoen. Laat dat, oude meester, laat dat! Jij bent immers dood ! Waarom dan nog zo dienstbaar aan Aphrodite_ ooit … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Trump, Els de Groen

Trump Ook vulkanen krullen hun lippen als ze vanbinnen koken en in vuilbekkerij toch hun mond weer voorbijpraten Ook orkanen hebben hun ogen diep in windstille zakken en zijn blind voor de schade die hun armen aanrichten Ook zeeën schikken … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Il Poverello, Manuel Kneepkens

Wachtend in Den Haag op de gouden tram die van Nirwana naar het Scheveningse strand, bad ik: Broeder Duin, ik dank u voor uw deemoed Zuster Strand, ik dank u voor uw naaktheid Broeder Zee, ik dank u voor uw … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Vanwege het meisje April, Astrid H. Roemer

Maak een ongrijpbaar hart ongeschonden als van een kind en laat het bloeden met een vloeistof rood en rijk als mensenbloed bonken en ruisen moet het kunsthart als een getergd orgaan en glanzen als een open wond. Plaats het hart … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | 1 Reactie

De Spelen, Manuel Kneepkens

Wat doe je met de stadions na de Spelen? Je bouwt ze om tot stations je kan daar dan speerwerpen met een machete en discus met een bomgordel om want het zijn een eindstations! de stationschef draagt er een kromzwaard … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

September, Sami Kalaï

Blauwbaard In een zee van tijd is september land. Nooit kon ik er aarden, nooit voelde ik me thuis onder het onbewogen teken van de Maagd. Toch ging ik aan de wal, betrad de kleinste aller kamers. Ik strompelde onthoofd … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , | Plaats een reactie

Tema con variazioni, Dirk Kroon

het weinige van de werkelijkheid wordt minder en minder (…) men mag weer zwijgzaam en wijs zijn Lucebert, Van de afgrond en de luchtmens   1a Sluit je ogen voor beelden uit het leven en zie een binnenwereld aan. 1b … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , | Plaats een reactie