De keizer van Doorn, Manuel Kneepkens

  Als kind (van vier vrouwen) loerde ik in huis Doorn door het sleutelgat en zag het aarsgat van de Keizer   Hij zat op zijn toiletpot als ooit op zijn Lippizaner schimmel en las een whodunit  van Havank ‘De … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged | Plaats een reactie

Er nooit dichter vandaan,
Theo van der Wacht: Climax

Catche a falling starre. John Donne   Climax Me afgevraagd wat mij vandaag op de been houdt. Onzinnige gedachten voeren mij naar een riskante plek, een rondschouw die opgaat in een climax: van een zon die kakelbont  uit het zicht … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Getagged , , , , , , , , , , | Plaats een reactie

Hockney, Manuel Kneepkens

  David Hockney ‘Pool’ (1978)  Waar zijn hier de naakten die elkaar   de suntanned  lijven  kusten? Verlaten  ligt het terras van minnaars  Campari slurpt enkel nog de ondergaande zon “ Boys, o, boys wie badmeester Nazomer’s fluitje opduikt mag heel de … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Kras, Meliza de Vries

Vissen kennen parameters. Wij vangen zij happen naar lucht in water terwijl wij denken dat zuurstof in bomen zit, al die liefde in boomschorsen gekrast. Het duurt jaren tot bomen zich herstellen langer dan relaties duren. Liever het ijzeren slot … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Er ploffen rode raven neer op ons terras, Geert Viaene

zij krassen en dan mogen wij nog van geluk spreken dat het nacht is, zij krassen zacht, midden in de lucht verleren zij het vliegen, er zweeft een onzichtbare sliert speekseldraden in de lucht waaraan zij zich ophangen zij staan … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

leegstand, Bert Struyvé

zij leeft in de kern van een glazen bol haar eigen atrium ‘ik ga even’ zegt hij ‘de wind is gaan liggen’ en drukt geroutineerd een volle hand rond haar glas zijn stem klinkt neutraal als een blokje om met … Lees verder

Gepost in Home, Poëzie | Plaats een reactie

Zee, Theo Monkhorst

Toen zij spraken over sterven zag ik de zee onsterfelijk onbewogen zwijgend grijs in zekerheid en peilloos blind voor mijn vertrek.

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie

Als uit verdronken land,
Juliën Holtrigter

Als uit verdronken land komt het licht, nat en wit. Het strand is verlaten. De zee komt traag in beweging. Schepen op weg naar een haven, afgeladen of leeg maar altijd achter een loon aan, brood, een bestaan. Alles is … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , | Plaats een reactie

Diner avec Dalì, Manuel Kneepkens

Salvador Dali ‘Venus de Milo with Drawers’ 1916 Diner avec Dalì Salvador Dalì wil een monsterlijke kreeft aanbrengen op mijn rechterschoen. Laat dat, oude meester, laat dat! Jij bent immers dood ! Waarom dan nog zo dienstbaar aan Aphrodite_ ooit … Lees verder

Gepost in Poëzie | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Trump, Els de Groen

Trump Ook vulkanen krullen hun lippen als ze vanbinnen koken en in vuilbekkerij toch hun mond weer voorbijpraten Ook orkanen hebben hun ogen diep in windstille zakken en zijn blind voor de schade die hun armen aanrichten Ook zeeën schikken … Lees verder

Gepost in Poëzie | Plaats een reactie